دعا جهت قربانیان خشونت

خدای قادر مطلق، تو را صمیمانه شکر می‌کنیم به‌خاطر جمیع برکات و به‌خاطر همۀ تسلی‌هایی که ای خداوند، تو هر روزه به ترسندگان خودت عطا می‌فرمایی. اینک ای خداوند، برای قربانیان انواع خشونت‌ها دعا می‌کنم. دعا می‌کنم که ای خداوند، تویی که پسر حبیبت متحمل بدترین نوع شکنجه‌ها و بدترین نوع خشونت‌ها گردید، فرزندان خودت را در این جهان امداد بفرمایی.

مخصوصاً، قربانیان خشونت‌ها را، ای خداوند، امداد بفرما تا آنها نیز به قوّت رستاخیز عیسای مسیح، از این تجارب هولناک با سربلندی و با پیروزی و با تازگی روح برخاسته، و باعث برکت دیگران گردند. ای خداوندا، از این تجارب منفی استفاده بفرما تا آنها به نوبۀ خود قربانیان دیگر را خدمت کرده، آن محبتی را که از تو دریافت کرده‌اند، با دیگران در میان گذاشته، و باعث شفا و التیام دردهای دیگران گردند. ای خداوند، دعا می‌کنم که به آنها پیروزی و عافیت و سلامتی ببخشی. به نام عیسای مسیح، آمین.

عامل همبستگی کامل مسیحیان چیست؟

محبت

۱۲ پس شما كه برگزیدگان مقدّس و محبوب خدا هستید، خود را به دلسوزی، مهربانی، فروتنی، ملایمت و بردباری ملبّس سازید. ۱۳متحمّل یكدیگر شوید. اگر از دیگران شِكوِه و شكایتی دارید، یكدیگر را عفو كنید و چنانکه خداوند شما را بخشیده است، شما نیز یكدیگر را ببخشید. ۱۴به همهٔ اینها محبّت را اضافه كنید، زیرا محبّت همه‌چیز را به هم می‌پیوندد و تكمیل می‌کند

کولسیان۱۳

کتاب مقدس در باره شستن پاهای یکدیگر چه میگوید؟

در روزگار کتاب مقدس، محیط گرد و خاکی و کثیفی مناطق و پوشیدن سندل، شتشوی پا را به یک کار ضروری تبدیل کرده بود. گرچه شاگردان از شستن پاهای مسیح بسیار خوشحال می شدند اما شستن پای یکدیگر برای آنها قابل درک نبود، برای اینکه در آن زمان شستن پای دیگران کار نوکران و خدمتکاران بسیار دون پایه بود. افراد هم سطح پای یکدیگر را نمی شستند، به جز مواردی که نشان دهنده یک عشق عمیق بود. لوقا به بحثی درمیان شاگردان اشاره می کند مبنی بر اینکه مقام کدامیک از آنها بالاتر است (لوقا فصل 22 آیه 24)، طرز فکری که مانع تمایل آنها برای خم شدن و شستن پای دیگری بود. آنها از اینکه عیسی مسیح پاهای آنها را شست شوکه شده بودند ( همچنین نگاه کنید به یوحنا فصل 13 آیه های 1-16). کار عیسی مسیح نمادی از شست و شوی روحانی (یوحنا فصل 13 آیه های 6-9) و فروتنی در مسیحیت (یوحنا فصل 13 آیه های 12-17) بود. عیسی مسیح با شستن پای شاگردان خود به آنها درس فروتنی و فداکاری داد، درسی که اوج آن مرگ او بر روی صلیب بود.

شستن پا یک مثال و الگو بود. بسیاری از گروه های مسیحی در تاریخ کلیسا آیین شستن پا را اجرا کرده اند. با این وجود، در بسیاری از جوامع امروزی شستن گرد و خاک پای مهمان ضرورتی ندارد. کلیسای اولیه مراسم شام خداوند را برگزار می کرد اما ظاهرا کار شستن پا را به عنوان یک رسم کلیسایی انجام نمی داد.

عیسی مسیح پای شاگردان را شست تا به تواضع درونی اشاره کند نه یک آیین کلیسایی. شستن پای مقدسین توسط یک بیوه زن مسیحی نشان دهنده انجام یک آیین کلیسایی نبود بلکه خدمت متواضعانه و خدمتگزارانه او به دیگران ایمانداران را نشان می داد (اول تیموتائوس فصل 5 ایه 10). عدم پیروی از الگوی عیسی مسیح نشان دهنده این مطلب است که خود را بالاتر از او می دانیم و مغرور هستیم: هیچ خدمتکاری از ارباب خود بالاتر نیست (یوحنا فصل 13 ایه 16).

شش دستورالعمل برای یک نوایمان مسیحی

۱- هرگز دعای روزانه و در خلوت را فراموش نکنید؛ وقتی هم که دعا می‌کنید به یاد داشته باشید که خداوند حاضر بوده و دعای شما را می‌شنود. (عبرانیان ۱۱: ۶)
۲- هرگز از مطالعه روزانه کتاب مقدس غافل مشوید؛ وقتی که که آن را می‌خوانید به یاد داشته باشید که خدا با شما صحبت می‌کند و شایسته است تا به او گوش سپرده، کلامش را باور داشته و بر اساسش عمل کنید. من عقیده دارم که افول در ایمان با نادیده انگاشتن این دو اصل ساده شروع می‌شود. (یوحنا ۵: ۳۹)
۳- هرگز مگذارید تا یک روز بگذرد بدون اینکه کار کوچکی برای مسیح کرده باشید. هرشب قبل از خواب به کاری که مسیح برای شما انجام داده تأمل کرده و از خود بپرسید که؛ من چه کاری برای او انجام می‌دهم؟ (متی ۵: ۱۳-۱۶)
۴- اگر در مورد درست و یا غلط بودن کاری شک دارید، به محل خلوتی رفته و زانو زده و دعا کنید تا خداوند آن کار را برکت دهد. (کولسیان ۳: ۱۷) اگر نمی‌توانید برای آن کار از خداوند برکت بطلبید آن کار شایسته نیست. (رومیان ۱۴: ۲۳)
۵- هرگز مسیحیت شما به خاطر مسحیت دیگران نباشد؛ مگویید چون که دیگر مسیحیان اینگونه و یا آن‌گونه هستند لذا من هم مثل آن‌ها رفتار می‌کنم. (دوم قرنتیان ۱۰: ۱۲) باید از خود سؤال کنید که؛ اگر مسیح به جای من بود چه می‌کرد؟ آنگاه سعی کنید تا از او پیروی نمایید. (یوحنا ۱۰: ۲۷)
۶- اگر احساس می‌کنید که چیزی درست است –ولی با کلام خداوند در تضاد است- هرگز آن را باور مکنید. از خود بپرسید که آیا احساس من درست است یا کلام خداوند؟ اگر با هم در تضاد هستند، کلام خدا را حقیقت دانسته و آن را باور کنید و دل خود را دروغ‌گو بشمارید. (رومیان ۳: ۴ و اول یوحنا ۵: ۱۰-۱۱)
(برگرفته شده از کتاب «مردثروتمند و ایلعازر» نوشته برانلو نورث.

اعتماد بر خداوند در سختی‌ ها

ای خدای پُرفیض و رحمت که در ایمان به عیسای مسیح پدر ما شده‌ای، خواهش می‌کنم ما را کمک کن تا در زمانی که وسط امتحانات و آزمایشات سخت قرار می‌گیریم، زمانی که همه چیز به نظرمان سخت و غیرقابل تحمل است، در جستجوی فرصتهایی باشیم که می‌تواند عامل رشد ما در تو باشد.
مخصوصاً تشخیص بدهیم کارها و اعمالی را که در زندگی ما وجود دارد و تو خشنود نیستی، از خودمان و از زندگی‌مان دور کنیم و بگذاریم که تو از ما پرستاری و مواظبت کنی. همین‌طور، خداوندا کمک‌مان کن، به ما فیض بده که به تو اعتماد کنیم تا تو، خداوند، رویدادهای زندگی‌مان را آن‌طور که خواست توست انتخاب کنی و ما بخواهیم اراده و خواست تو بشود، نه خواست ما. ای خدای مهربان، کمک کن که مواظب باشیم و توجه کنیم که تو در زندگی ما چه کار داری می‌کنی. کمک کن که با نزدیک شدن به تو و بودن در حضورت تو را پرستش کنیم و در هر شرایطی که باشیم، تو را شکر کنیم تا تو به ما آرامش بدهی و از تو قوّت و حکمت بگیریم. خداوندا، مدیون و شکرگزاریم که طبق کلامت، تو بار تمام غصه‌ها و نگرانیهای ما را به دوش خودت می‌گیری، زیرا تو در تمام اوقات به فکر ما هستی. شکرت ای خداوند. شکر ای خدای محبت. به ما کمک کن در همه وقت به تو توکل کنیم، زیرا تو پناهگاه ما هستی و برای هر پیشامدی و برای هر چه که در زندگی‌مان پیش می‌آید، تو را شکر کنیم و به تو اعتماد کنیم. آمین.

چرا ایمان بدون عمل بی فایده است؟

یعقوب می گوید: «همانطور كه بدن بدون روح، مرده است، ايمانی هم كه اعمال نيک به بار نياورد، مرده است»(یعقوب فصل 2 آیه 26). ایمان بدون انجام کارهای خوب یک ایمان مرده به حساب می آید، برای اینکه از نظر روحانی دوری از انجام کارهای خوب نشان دهنده یک زندگی تغییر نکرده و قلب مُرده است. آیه های زیادی وجود دارند که می گویند نتیجه ایمان نجات دهنده واقعی یک زندگی جدید و تغییر کرده است، این ایمان با انجام کارهای خوب نشان داده می شود. روش زندگی ما نوع ایمان ما را مشخص می کند و اینکه آیا ایمان ما زنده است یا نه.

یعقوب فصل 2 آیه های 14 تا 26 گاهی کاملا اشتباه تفسیر می شود، به این صورت که دریافت نجات را با استفاده از این آیه به کارهای خوب انسان ربط می دهد، اما این نظر کاملا غیر کتاب مقدسی است. یعقوب نمی گوید که کارهای خوب ما را نجات خواهند داد بلکه می گوید انجام کارهای خوب نشانه ایمان واقعی است. ایمان به عیسی مسیح همیشه خودش را با انجام کارهای خوب نشان می دهد. اعمال خوب دلیل نجات نیستند بلکه نشانه و ثمره نجات هستند. ایمانداری که ادعا می کند مسیحی است اما به روش خودش زندگی می کند و از عیسی مسیح نافرمانی می کند، ایمان دروغین یا مرده ای دارد که او را نجات نداده است. پولس هم همین مطلب را در اول قرنتیان فصل 6 آیه های 9 تا 10 می گوید. یعقوب ایمان را به دو گونه تقسیم می کند: ایمان واقعی که نجات دهنده است و ایمان دروغین که مرده است.

خیلی ها ادعای مسیحیت می کنند اما روش زندگی و اولویت هایشان برعکس این ادعا را ثابت می کند. عیسی مسیح این موضوع را اینگونه روشن می کند: «همانطور كه درخت را از ميوه‌اش می‌شناسند، ايشان را نيز می‌توان از اعمالشان شناخت. شما يقيناً فرق درخت انگور و خار بيابان، و فرق انجير و بوتهٔ خار را می‌دانيد. درخت سالم ميوهٔ خوب می‌دهد و درخت فاسد ميوهٔ بد. درخت سالم نمی‌تواند ميوهٔ بد بدهد؛ درخت فاسد نيز ميوهٔ خوب نمی‌دهد. درختانی كه ميوهٔ بد می‌دهند، بريده و در آتش انداخته می‌شوند. بلی، به اين گونه می‌توانيد پيامبران دروغين را از اعمالشان بشناسيد گمان نكنيد هر كه خود را مؤمن نشان دهد، به بهشت خواهد رفت. ممكن است عده‌ای حتی مرا ”خداوند“ خطاب كنند، اما به حضور خدا راه نيابند. فقط آنانی می‌توانند به حضور خدا برسند كه ارادهٔ پدر آسمانی مرا بجا آورند. در روز قيامت بسياری نزد من آمده، خواهند گفت: خداوندا، خداوندا، ما پيغام تو را به مردم داديم و با ذكر نام تو، ارواح ناپاک را از وجود افراد بيرون كرديم و معجزات بزرگ ديگر انجام داديم. ولی من جواب خواهم داد: من اصلاً شما را نمی‌شناسم، از من دور شويد ای بدكاران» (متی فصل 7 آیه های 16 تا 23).

توجه کنید که پیام عیسی مسیح شبیه پیام یعقوب است. اطاعت از خدا نشانه ایمان نجات دهنده واقعی است. یعقوب از ابراهیم و راحاب مثال می زند تا نشان دهد اطاعت و نجات همراه هم هستند. فقط اینکه بگوییم به عیسی مسیح ایمان داریم و یا مراسم مذهبی را انجان دهیم ما را نجات نمی دهد. چیزی که ما را نجات می دهد کار احیا کننده روح القدس درون قلبهای ماست، و این زندگی جدید با اطاعت مستمر از خداوند ادامه پیدا می کند.

تصور غلط از رابطه ایمان و اعمال خوب از عدم درک درست و کتاب مقدسی نجات، سرچشمه می گیرد. دو ایراد اساسی در رابطه بین ایمان و کارهای خوب وجود دارد. اولین خطا این است که یک شخص با گفتن جمله «من به مسیح ایمان آوردم» نجات را دریافت می کند و کار دیگری لازم نیست. پس شخصی که در کودکی در کلیسا دعا کرده و این جمله را به زبان آورده نجات پیدا کرده است، هرچند که هرگز زندگی خداپسندانه نداشته و همواره در گناه به سر برده است. این عقیده که اعتراف به ایمان باعث نجات یک فرد می شود حتی اگر بعد از آن زندگی بسیار پلیدی داشته باشد را می تواند در گروه عقاید «مسیحیت دنیوی» قرار داد. این عقیده بهانه ای برای زندگی ناپاک است. انسان می تواند زناکار ، دروغگو یا دزد باشد اما نجات را دریافت کرده است چراکه فقط یک فرد دنیوی است. اما در یعقوب فصل دوم می بینیم که ایمانی پوچی که نتیجه آن زندگی خداپسندانه نیست مرده است و نمی تواند کسی را نجات دهد.

یکی دیگر از ایرادهای عقیده «نجات توسط انجام کارهای خوب» این است که تلاش می شود تا کارهای خوب را بخشی از فرایند بی گناه به حساب آمدن در نزد خدا معرفی کند. ترکیبی از کارهای خوب و ایمان برای رستگاری کاملا متضاد با گفته کتاب قدس است. « عيسی مسيح به خاطر گناهان ما تسليم مرگ گرديد و دوباره زنده شد تا ما در پيشگاه خدا «بی‌گناه» به حساب آييم» (رومیان فصل 4 آیه 5). «ايمانی هم كه اعمال نيک به بار نياورد، مرده است» (یعقوب فصل 2 آیه 26). تضادی بین این دو متن وجود ندارد. ما با لطف خداوند و توسط ایمان بی گناه به حساب آمده ایم، نتیجه طبیعی نجات واقعی انجام کارهای خوب است. کارهایی که بعد از نجات انجام می دهیم ما را در نظر خدا پاک می گرداند. کارهای خوب از قلب جدید جریان پیدا می کند مانند آبی که از چشمه بیرون می آید.

نجات کار خداوند است که « ما را از گناهانمان شست و طاهر ساخت و بوسيلهٔ روح‌القدس، به ما تولدی تازه و حياتی نو بخشيد » (تیطوس فصل 3 آیه 5). و به انسان گناهکار یک زندگی جدید می دهد (یوحنا فصل 3 آیه 3). وقتی انسان نجات را دریافت می کند به او قلبی تازه داده می شود و روحی نو درون او قرار می گیرد (حزقیال فصل 36 آیه 26). خداوند قلب سخت شده او توسط گناه را jغییر می دهد و آن را از روح القدس پر می کند. سپس روح القدس باعث می شود تا آن شخص زندگی خداپسندانه ای داشته باشد (حزقیال فصل 36 آیه های 26 تا 27).

ایمان بدون انجام کارهای خوب از این جهت مرده است که نشان می دهد قلب آن شخص توسط خداوند تغییر نکرده است. ما وقتی توسط روح القدس تولد تازه ای پیدا می کنیم، ثمره این حیات نو را در زندگی نشان خواهیم داد. کارهای ما پس از نجات، خداپسندانه خواهند بود. ایمان نادیده توسط کارهای خوب ما که میوه های روح القدس است دیده می شود (غلاطیان فصل 5 آیه 22). مسیحیان به شبان خود یعنی عیسی مسیح تعلق دارند، صدای او را می شنوند و به دنبال او می روند (یوحنا فصل 10 آیه های 26 تا 30).

ایمان واقعی باید یک انسان جدید بسازد در غیر اینصورت مرده است و فقط تکراری از همان رفتار گناه آلود گذشته می باشد. پولس در دوم قرنتیان فصل 5 آیه 17 می گوید: «كسی كه از آنِ مسيح می‌گردد، تبديل به شخص جديدی می‌شود. او ديگر آن انسان قبلی نيست؛ او زندگی كاملاً تازه‌ای را آغاز كرده است».

ایمان بدون عمل مرده است برای اینکه از قلبی که توسط خدا تغییر نکرده، تولید شده است. اعتراف خشک و خالی به ایمان زندگی هیچ کسی را تغییر نمی دهد. عیسی مسیح به کسانی که ادعای مسیحیت می کنند اما روح القدس را درون قلب خود ندارند، می گوید: « من اصلاً شما را نمی‌شناسم، از من دور شويد ای بدكاران» (متی فصل 7 آیه 23).

دعا به درگاه خداوند

خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که مرا دوست داری، تا حدی که، جانِ خودت را بر روی صلیب برای پرداختِ مجازاتِ گناهانِ من و دریافتِ بخشش از تو به جای من فدیه نمودی.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که مشتاقی تا من شادی واقعی و الهی تو را در خود داشته باشم.
خداوند از تو سپاسگزارم، زیرا که مرا دوستِ خود قلمداد می‌‌کنی.
خداوند به من کمک کن، تا همواره در محبتِ تو بمانم.
خداوند به من کمک کن، تا همواره از آموزه‌های کلامِ حیات بخشِ تو اطاعت کنم.

خداوند به من کمک کن، تا بتوانم دیگران را، آنگونه که تو دوست داری دوست داشته باشم و خدمت و محبت کنم.
خداوند به من کمک کن، تا همواره بر رابطهٔ شخصی خودم با تو تمرکز داشته باشم.
خداوند به من کمک کن، تا همواره قادر باشم تا کار‌های شگرفِ الهی تو را در زندگی خودم و دیگران تشخیص دهم.
خداوند به من کمک کن، تا همواره بر آموزه‌های حیات بخشِ کلامِ تو تمرکز داشته باشم.
خداوند به من کمک کن، تا همواره زندگیم را بر اساسِ حقایقِ کلامِ تو بنا کنم.
در نامِ عیسی مسیح دعا می‌‌کنم، آمین!

پس عدالت خدا کجاست؟

دوستِ خوبِ من، وقتی خبر این همه ظلم و فجایع به گوشمان می‌رسد، از خود می‌پرسیم: "اگر خدا عادل است و انصاف دارد، چرا اجازه می‌دهد چنین فجایعی رخ دهد؟ چرا جلوِ آنها را نمی‌گیرد؟"
فراموش نکنیم که برنامۀ زمان‌بندی خدا با برنامۀ انسان‌ها فرق دارد.
او برای هر امری، زمانی را بر اساس حکمت خودش تعیین می‌کند.
در آينده، يقيناً روز داوری عادلانۀ خدا فرا خواهد رسید!
آنگاه، هر کس مطابق با اعمالش داوری خواهد شد (مکاشفه ۲۰: ۱۳).
اما ما ايماندارانِ به مسيح، در حال حاضر باید صبر و شکیبایی پیشه کنیم و به خاطر داشته باشيم که خداوند، "نمی‌خواهد کسی هلاک شود بلکه می‌خواهد همگان به توبه گرايند" (دوم پطرس ۳: ۹).
پس برای نجات گناهکارانی که هنوز توبه نکرده و به مسيح ايمان نياورده‌اند، با خداوند همکاری کنيم.
آیا شما برای معرفی خداوند عیسی مسیح به دیگران، با او همکار هستید؟