فریاد نزن گوش خدا سنگین نیست
اگر مخاطب شما در دعاهایت خدای کتاب مقدس است، یعنی خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب، اگر خدایی را به دعا آمده ای که پسر یگانه ی خود را برای نجات انسان گمراه و غرق در گناه داد، اگر عیسی مسیح را خداوند و نجات دهنده ی خود میدانی نیاز نیست در حین دعا صدایت را رها کنی و نیازهایت را بر سر خدا فریاد بزنی. آرام باش! گوش خداوند سنگین نیست و با فریادها و دستور دادن های شما نیز تغییر اراده نمی دهد. اگر خدای کتاب مقدس را در دعا مخاطب قرار داده ای باید به یاد داشته باشی او بر حسب اراده ی کامل، نیکو و پسندیده اش جواب می دهد و نه با دستورهای ما، پس مواظب باش، ما نباید برای خداوند تعیین تکلیف کنیم. شاید بارها بر سر خداوند فریاد زده ای و برای موضوعی از او خواسته ای که در زمانی که به او حکم می کنی جواب بدهد،» ای خداوند همین امشب همین امشب کار کن و معجزه کن و یا ای خداوند همین لحظه تو اونو عوض کن «، عزیزم زمان ها در دست او است، او که محدود به زمان نیست. مواظب باش! . اگر به طور خاص برای موضوعی به کمک خداوند نیازمند هستی، طریق امدادرسانی در دستان مبارک خداوند است. شاید برای این منظور بارها به خداوند دستور داده ای که » ای خداوند فرشتگان خود را بفرست و چنین و چنان کن» ، عزیزم بدان که خداوند طریق های خود را می داند و آن ها بهترین برای ما هستند.
«هان دست خداوند کوتاه نیست تا نرهاند و گوش او سنگین نی تا نشنود». (اشعیاء ۱:۵۹)
» و بار دیگر رفته، باز دعا نموده، گفت، ای پدر من، اگر ممکن نباشد که این پیاله بدون نوشیدن از من بگذرد، آنچه ارادة تو است بشود». (متی ۴۲:۲۶)
معنای دعا چیست؟
دعا بدین معناست که خواستههایمان را مطابق با ارادۀ خدا، و در نام مسیح، به خدا تقدیم نماییم، در حالی که به گناهانمان اعتراف کرده، و با شکرگزاری و قدردانی، رحمتهای او را تصدیق مینماییم.
(اول یوحنا ۵:۱۴؛ ۱:۹؛ فیلیپیان ۴:۶؛ مزمور ۱۰:۱۷؛ ۱۴۵:۱۹؛ یوحنا ۱۴:۱۳، ۱۴)
قاعدهی ما برای دعا چیست؟
کلام خدا، آن قاعده ای است که از آن بهره گرفته، تا در راستایش دعا کنیم. اما آن دعایی که مسیح به شاگردانش تعلیم داد؛ و معمولاً دعای خداوند نامیده میشود، آن قاعدۀ خاص است که ما در راستای آن دعا میکنیم. (متی ۶:۹-۱۳؛ دوم تیموتائوس ۳:۱۶، ۱۷)
مارتین لوتر همین مفهوم را به گونهای موجز چنین بیان میدارد: ما با دعا کردن… بیشتر به خود آگاهی میدهیم تا به او.
