خیلی از مسیحیان نمی‌توانند به فقرا کمک کنند، زیرا پولی برای دادن ندارند. اما پول به تنهایی حقیرترین کمکی است که تا به حال اعطا شده است! هدایایی وجود دارد که هر مسیحی واقعی - هر چند فقیر- می تواند ببخشد که بی‌نهایت بهتر از پول است.

رسولان خداوند به آن مرد گدا -دم دروازه طلایی معبد- پولی ندادند، آنها نه نقره داشتند و نه طلایی که ببخشند.

خداوند ما عیسی مسیح هرگز پول به کسی نداد! ما هرگز در اناجیل نخوانده‌ایم که او به کسی که فقیر یا نیازمند بود، پول بدهد و با این حال، هیچ کس هرگز مانند او بخشنده احسان نبوده است. آنچه که مسیح به دیگران می‌داد خدمت محبت‌آمیز، ترحم، همدردی، شفقت، اشک و کمک شخصی بود.

اینها سکه‌هایی هستند که مسیحیان باید به نیازمندان بدهند. اینها سکه‌هایی هستند که مهر بهشت را دارند، تصویر و نوشته عیسی - پادشاه بزرگ ما- بر روی این سکه‌های آسمانی نقش شده است؛ این سکه‌های طلایی در بهشت ضرب شده‌اند! آنها بهتر از طلا هستند، زیرا پول چیزی بی‌ارزشی است که بدون محبت می توان به دیگران داد. پولس رسول می‌گوید: «اگر همه اموال خود را برای خوراک فقرا بدهم و محبت نداشته باشم، هیچ هستم» (اول قرنتیان ۱۳: ۲-۳)

پول هرگز قادر نیست تا؛
غمگین را آرام کند،
فرد تنها را شاد کند،
افتادگان را سرافراز کند،
ضعیفان را تقویت کند،
وسوسه شدگان را قدرت بخشد،
دل شکستگان را شفا دهد،
دلخستگان را آرامش بخشد،
و نه اشکها را از دیدگان پاک سازد.

هدایای محبت دقیقا همان چیزی است که فقرا، رنج‌کشان و اندوه‌باران بیشتر به آن نیاز دارند و از این سکه‌های بهشتی، حتی فقیرترین مسیحیان هم می توانند بذل و بخشش کنند.

خداوند ما عیسی مسیح هیچ چیز نجیب‌تر از این در روی زمین از ما نخواسته و او این خدمات پست را برای همیشه با شکوه و آسمانی ساخته است.

بگذارید مسیحیان به دنیا بروند و این خدمت لطیف، زیبا و مفید خداوندشان را در همه جا تکرار کنند. برکت آنها برای این دنیا بیش از آن است که معدنی از طلا را باز کرده و هزاران نفر را ثروتمند کنند!